Blogvriendinnen: terug van vakantie

Lieve Sharon,
En dan is de vakantie al weer voorbij! We gingen uiteindelijk niet alleen naar Noorwegen , maar ook naar Duitsland en Frankrijk én we vierden thuis nog vakantie. Een heleboel afwisseling en ik heb er enorm van genoten. Het enige vreemde… ik kocht in Noorwegen niet een kaartje! Pas op onze laatste dag in Frankrijk kocht ik kaarten – wel een hele stapel meteen, in een winkel waar ik zelf wel de eigenaresse van zou willen zijn! Mijn vakantiekaartjes schreef ik uiteindelijk dan ook vanuit Nederland.
We vierden dus ook even thuis vakantie; een week zonder afspraken, lekker in onze eigen stad rondstruinen. Ken je dat gevoel dat je bij de dingen die in je eigen buurt te zien zijn altijd denkt ‘dat komt nog wel een keer?’ Ik ben best wel vaak verhuisd en het gebeurde dus best vaak dat ik al weer wegging op een plek en ik al die dingen die ik ooit nog zou bekijken of bezoeken, of de restaurantjes waar we ooit nog heen zouden gaan eten, nooit zag of bezocht. Tsja – zo gaat het soms.  Inmiddels woon ik al weer ruim 3 jaar in Rotterdam, vrij dicht bij het centrum – aan de voet van de Erasmusbrug. Ik ben dus ook wel echt een stadsmens – om eerlijk te zijn ook wel een echt grote stadsmens. Ik ben geboren en getogen in Eindhoven en ik denk wel dat daar mijn liefde voor de stad geboren is. Ik vind een weekend ‘buiten’ ook echt wel fijn, maar na een weekend wil ik wel weer graag naar huis, terug naar de stad. 
Je was benieuwd hoe de e-reader is bevallen: goed! In een tent is het wel echt handig dat je, zonder extra lampje, gewoon kunt blijven lezen. Ik heb dan ook echt flink wat boeken verslonden. Ik combineer het wel zelf, ‘echte’ boeken en e-books. Ik had vrij snel een e-reader, maar die was niet zo handig. Geen licht erin bijvoorbeeld en de batterij ging heel snel leeg. Deze is wel echt veel fijner. En: lekker makkelijk meenemen. Maar de geur van een boek, het gevoel van papier, het struinen in een boekhandel – ik vind dat toch wel leuker dan op de e-reader te klikken op ‘Nu kopen.’ Lees jij dan nooit meer op papier, echt alleen via de e-reader?
Een kleine wereld – ja daar ben ik het helemaal mee eens. Vanochtend had ik ook zo’n ervaring. Ik ging naar een nieuwe kapper en surprise: die bleek ook uit Eindhoven te komen. Geen heel spannend voorbeeld, ik weet het. Maar ik moest er toch om lachen, omdat je het niet zo heel veel tegenkomt. Meestal is het dan toch iemand die via studie in Rotterdam terecht is gekomen – zij koos er ook echt zelf voor. Ander voorbeeld. Iemand die via mij begon aan Postcrossing kreeg, uit alle adressen die ze had kunnen krijgen, mijn adres om een kaartje naar te sturen. Super leuk!
Je schreef dat jij voor je werk mogelijk naar Noorwegen gaat. Wat doe je voor werk, buiten het runnen van de Snailmailshop? Nog gefeliciteerd met het overnemen daarvan! Ik ben heel benieuwd hoe het je gaat bevallen en hoe je verder gaat met het assortiment. Lijkt me heel leuk, maar ook spannend om verder te gaan met het idee waar iemand anders mee  begonnen is. Ik zou zelf niet kunnen wennen aan het idee dat iemand anders Cardcetera voort zou zetten – het is toch wel echt mijn ‘kindje.’ En weet je, als je daar dan weer mee verder mag, is het ook niet zo erg dat de vakantie voorbij is!
Postgroetjes, Astrid

Blogvriendinnen: op vakantie

Daar zit ik dan – vlak voor mijn vakantie. En mijn grootste struikelblok is ‘wat zet ik boven dit blog?’ Lieve Sharon? Lieve lezers? Want ik schrijf aan jou, Sharon, maar ik hoop natuurlijk dat meer mensen dit lezen. Ach – ik ga maar gewoon van start!

Bijna vakantie dus en ik heb er zo veel zin in! Even niets – genieten van mooie natuur in Noorwegen, boekjes lezen (op de e-reader… heb jij er een? Ik ben pas sinds kort overstag, vooral eigenlijk omdat iedereen zegt dat alles in Noorwegen zo duur is. Normaal gesproken koop ik Engelse pockets op vakantie, maar nu ben ik dus bang dat dit onbetaalbaar is. En omdat ik veel lees en ook nog snel, toch maar die e-reader. Ik zie mijn man al kijken als ik een extra koffer meeneem voor de boeken…), een nieuwe cultuur leren kennen en natuurlijk: kaartjes schrijven naar vrienden!

Kaartenmolen op Gozo



Sinds een jaar of twee stuur ik weer kaartjes als ik op vakantie ben of soms ook als ik een weekend weg bent. Mijn Amerikaanse penvriendin stuurt mij regelmatig kaartjes vanaf plekken waar zij heen gaat en toen dacht ik ‘eigenlijk heel leuk, als het niet de verplichte ‘Groetjes uit’ kaarten zijn.’ En per slot van rekening stuur ik via Postcrossing ook regelmatig aan wildvreemden leuke Groetjes uit Rotterdam kaarten. Waarom dan niet aan mijn (post)vriendinnen. En natuurlijk stuur ik mezelf dan ook even een kaartje – een tip die ik kreeg van een van mijn gastbloggers . Die vond ik zo leuk, dat ik nu van iedere plek uit het buitenland waar ik maar even de tijd heb mezelf een kaartje stuur. Gewoon met een klein beetje tekst erop over hoe het was op die bestemming. En tijdens de komende drie weken heb ik vast tijd voor zo’n kaartje.

Al heb ik echt geen idee hoe het aanbod in Noorwegen is. Meestal weet ik wel ongeveer wat ik kan verwachten in een land aan kaartjes – het is toch een beetje mijn vak natuurlijk! Maar nu? Ik zou het niet weten. Leuk – ik laat me graag verrassen en ben benieuwd of ik net zo veel mooie kaarten zal vinden als in Japan . Daar kocht ik prachtige kaarten en vooral ook heel veel mooie washi-tape. Maar het kan ook zo zijn dat het aanbod zo is als in Malta – daar hadden ze op een enkele plek prachtige kaarten van het eiland zelf, langwerpig en met mooie foto’s. Maar op de meeste plekken kon je alleen kitscherige toeristenkaarten kopen. Voor een keer wel leuk – maar mijn hart gaat er niet sneller van slaan. Op een pleintje op het ‘kleine zusje’ van Malta, het eiland Gozo, vond ik dan weer wel een hele kaartenmolen vol prachtige Correspondances-kaarten. Ook al verkoop ik de meeste zelf ook, mijn hart ging toch even sneller slaan daarvan!

Ik wens je een mooie zomer – hopelijk wordt het weer wat minder wisselvallig! En natuurlijk probeer ik je een kaartje te sturen uit Noorwegen. Dat we blogvriendinnen zijn, betekent niet dat ik je niet ook een kaartje kan sturen toch?

Postgroetjes, Astrid

Blogvriendinnen: Astrid’s voorstelblog

Hoi! Leuk dat je mijn voorstelblog leest. Ik ben Astrid – misschien ken je me wel als de eigenaresse van Cardcetera. Maar misschien ken je mij nog helemaal niet en juist voor jou schrijf ik dit blog. Al probeer ik ook wat nieuws op te schrijven voor de mensen die mij al wat langer kennen…

Astrid dus – 38, getrouwd met de leukste man van de wereld, met wie ik al sinds het vorige millennium samen ben. Tsja – dan weet je dat je oud wordt 🙂 Ik woon met heel veel plezier in het hartje van Rotterdam – maar wel pas sinds 2014. Ik ben al vaak verhuisd – geboren en getogen in Eindhoven, gestudeerd en blijven plakken in Leiden, daarna tijdelijk in het buitenland gewoon, namelijk in Innsbruck en Erlangen.


Ik ben – net als Sharon – al heel lang verslaafd aan post. Ooit begon het met een oproepje in de Tina – waar ik zocht naar een andere Astrid, die net als ik jarig was op 25 oktober. Tsja. Daar kreeg ik niet zo veel reacties op… Gek hè! Later schreef ik met Michael Jackson-fans (die ik vond via het fanclubblad – dat kwam ook nog gewoon per post in die tijd!) en kreeg ik een heleboel reacties op een oproepje op een Belgische teletekstpagina. Klein detail: een van de heren waar ik toen mee schreef, woonde destijds ook in Rotterdam. Bezoekjes aan hem vond ik helemaal geweldig; ik was toen al verliefd op deze stad en voelde me er heel snel thuis.

Jammer genoeg heb ik eigenlijk geen contact meer met penvrienden uit die tijd – al heb ik met enkele daarvan toch jaren geschreven. Later ging ik ook wel e-mails sturen aan mensen. Maar toch – het voelde voor mij anders dan een brief in de brievenbus. Dat ging ik toch missen. En dus stuurde ik wel veel kaartjes – vooral naar vrienden, die niet allemaal even trouw kaartjes terugstuurde.

Toen mijn neef – die me trouwens ook ooit wees op die Belgische teletekstpagina! – vertelde over Postcrossing, was ik meteen enthousiast! Ik had het druk met studie en werk, maar ik wilde graag weer post krijgen. Kaartjes schrijf je een stuk sneller dan brieven! En zo begon ik aan Postcrossing – een hobby die me veel vriendschappen op heeft geleverd. Want hoewel het idee is dat je een willekeurig iemand een kaartje stuurt (het adres krijg je via de site) en je weer van iemand anders een kaartje terug krijgt, kun je ook vragen of iemand met jou persoonlijk wil swappen. Of via het forum mensen leren. En: inmiddels zijn er ook veel Facebook-groepen waar je mensen kunt ontmoeten die graag een kaartje willen uitwisselen. 

Voor mij heeft het ook gezorgd voor een bedrijf: Cardcetera. Want omdat ik niet altijd mooie, leuke of originele kaartjes kon kopen, begon ik zelf maar een winkel waar ik die aanbied. En tot op de dag van vandaag heb ik daar – meestal – veel plezier in.

Toen Sharon mij vroeg of ze ook in haar webwinkel de kaarten van Cardcetera kon gaan verkopen, vond ik dat meteen een mooi compliment. We mailden wat heen en weer, ook over blogs voor Snail-mail.nl en voor het Cardcetera blog en zo kwamen we op het idee om blog-vriendinnen te worden. Eigenlijk toch weer een soort van digitale post dus – maar dan niet alleen van haar en mij en weer terug, maar ook voor jullie, om lekker mee te lezen. Hoe het er precies uit gaat zien? Dat weten we allebei nog niet zo goed. Het zal natuurlijk gaan over post en schrijven – want daar zijn we allebei dol op! Maar misschien ook wel een kijkje achter de schermen van ons bestaan als webwinkeliers. Wie weet!

Ik hoop dat jullie zullen genieten van onze verhalen aan elkaar.

Postgroetjes,
Astrid

Mis geen blog en lees de mijne hier